FILOSOFIE

 
 
Dag vh Geluk_2.JPG

De Academie voor Levenskunst stelt zich tot doel na te denken over geluk en ongeluk, over liefde en lijden in de hedendaagse tijd en samenleving. Dit is van bijzonder belang in deze onzekere tijden, tegen een achtergrond van verontrustende berichten over o.a. zelfdoding en depressie.

Bevrijding uit het lijden

Gelukkig zijn wil toch zeker iedereen? Jazeker, en gelukkig zijn als het leven meezit kan ook iedereen. Maar gelukkig zijn is niet hetzelfde als geluk hebben en een levensstijl die het mogelijk maakt ook voor geluk te kiezen als het leven niet meezit en men dus geen geluk heeft, wordt in onze samenleving al te weinig systematisch en ordelijk aangeleerd en voorgeleefd en de meesten onder ons moeten de nodige levenswijsheid met schade en schande bij elkaar zien te sprokkelen ... Als uw huidige modus operandi niet tot de gewenste resultaten leidt, is de filosofie waar je mee leeft misschien aan een revisie toe.

De jaarlijkse Dag van het Geluk wordt altijd georganiseerd in de paastijd.

In de christelijke traditie is Pasen een uitnodiging tot bewustwording en opstanding uit het lijden. Het is immers niet door het lijden en de dood van Christus als dusdanig, maar door de les in bewustwording en mededogen die hij daarbij als spiritueel leraar heeft gegeven, dat ieder van ons de bevrijding uit het lijden kan bewerkstelligen en daardoor op zijn beurt kan opstaan uit het lijden. In de joodse traditie is Pasen de herdenking van de bevrijding uit de slavernij in Egypte. Los van elke religieuze traditie is Pasen een symbool dat uitnodigt om na te denken over het lijden. Het is vergelijkbaar met het concept van verlichting of Nirwana in de Oosterse tradities.

Crisis

We leven in een periode waar verschillende crisissen door elkaar heen fietsen: een klimaat-, gezondheids-, economische en mentale crisis ….. In deze ongewone en onzekere tijden worden we allen nog meer op de proef gesteld. Eigenlijk weten we wel dat zekerheden niet bestaan, maar in dit tijdsgewricht wordt het extremer. We ervaren de verschillende crisissen soms op het scherp van de snee. Deze omstandigheden kunnen aanleiding geven tot stress en angstklachten, vermoeidheid, levensmoeheid en zorgen over ‘Hoe zal de toekomst er uitzien? Ga ik het allemaal wel aankunnen? Komt dit allemaal wel goed voor mezelf, mijn familie, de wereld?’

Velen hebben zowel hun geloof in een reddende religie als in een bevrijdende wetenschap verloren en velen zoeken dan ook elders naar existentiële invulling en zingeving van het leven. Door de afwezigheid van een zingevende levensvisie ervaren mensen een leegte, hebben ze vaak het gevoel iets te missen, iets verloren te zijn, maar weten niet eens wat het zou kunnen zijn.

Onwelzijn versus welzijn

Het hoeft dan ook nauwelijks verwondering te wekken dat de cijfers voor levens­moeheid, wanhoop, depressie, burn-out, levensbeëindiging, zelfverminking, anorexie, middelengebruik en middelen­verslaving onrustwekkend de hoogte in gaan en zelfs epidemische proporties lijken aan te nemen. Deze cijfers weerspiegelen dan nog alleen maar de zichtbare top van de spreek­woor­delijke ijsberg die gevormd wordt door de vele levens die doorgebracht worden in verveling, dofheid, vreugdeloosheid en stille wanhoop.

Is dit alles een boodschap van hoop? Ja! Als wij het vertrouwen herstellen in de mogelijkheden van elke mens en van de mensheid om steeds weer nieuwe oplossingen te vinden. En die zullen er komen. Het voordeel van problemen is immers dat zij de creativiteit en het denken stimuleren en oplossingen aantrekken. Net zoals de zich wijzigende toestand inzake energievoorziening nu reeds vele individuen en bedrijven ertoe aanzet nieuwe oplossingen te bedenken, zo zal ook de zich wijzigende toestand in het existentiële, sociale, politieke, financiële en economische veld mensen en bedrijven aanzetten tot het bedenken van nieuwe oplossingen die leiden van onwelzijn naar welzijn.

Geluk

Is dit een boodschap van geluk? Ja! Voor ieder van ons biedt deze ‘crisis’ inderdaad een uitnodiging om na te denken over het evenwicht tussen plezier en geluk in ons persoonlijk leven. Geluk berust immers op een mentale, existentiële en spirituele ingesteldheid waarvoor niet veel koopkracht vereist is …

Gelukkig zijn is bovendien niet alleen individueel wenselijk, maar is ook relationeel, maatschappelijk en professioneel belangrijk. Alleen mensen die zelf lijden, zullen ook lijden bij anderen veroorzaken. Gelukkige mensen verwachten niet dat anderen hen gelukkig zullen maken maar verspreiden geluk om zich heen, zij willen hun gelukkig-zijn met anderen delen zodat een positieve dynamiek ontstaat. Alleen gelukkige mensen geven altijd het beste van zichzelf. Een gelukkig mens is een geschenk aan de rest van de wereld.